|
Mavisine martı
çığlıkları bulaşan bir şehrin tüm dinginliği yürekten
hissedilmekteydi.Sabah ezanını okuyan müezzinin öğüt veren sesine, Mert
yastığa daha sıkı sarılarak yanıt vermişti.Gün ışığının huzur veren
güzelliği Mert'e o kadar dokunmuştu ki;ahşap evinin kapılarını açan
ailesine ''Yuh!'' diyebilecek kadar bilinçsizleşmişti.Pencere kenarında
maç yapan çocukların gürültüsüne uyandı.Tahta penceresini çapaklı
gözleri gibi aralayarak açtı.Birden diline dolandı:
--''Moralim
bozuk, lanet olsun bu dünyaya, fanilik değil tattığım cehennem...''
devamı >>
|